Co nie powinno wisieć na ścianie w szkole? Czyli o wyroku

A mnie się wydaje, że to nie tylko chodzi o wyludnione kościoły ale również. No bo jeżeli Chrześcijanin nie chce uczestniczyć w centralnym wydarzeniu duchowym jakim powinna być Eucharystia - to jak to świadczy o kondycji jego samego i wspólnoty?
Do tego dołożyłbym spadek powołań kapłańskich, spadającą liczbę (mimo wszystko) zadeklarowanych katolików, mniejsze ilości ludzi uczęszczające na pielgrzymki na Jasną Górę, wyhamowanie budowy nowych kościołów (u nas stanęła taka za Odrą, rozpędzona i stanęła w polu).

Może poprostu źle się zrozumieliśmy. Chciałem tylko zaznaczyć że wylkudniony kościół niekoniecznie musi być probierzem kryzysu wiary jako takiej wiary w jej istocie. Zgadzam się z tobą w twoim pierwszym zdaniu, w którym piszesz "No bo jeżeli Chrześcijanin nie chce uczestniczyć w centralnym wydarzeniu duchowym jakim powinna być Eucharystia - to jak to świadczy o kondycji jego samego i wspólnoty? "

tym bardziej uważam że to kryzys Kościoła (wspólnoty) nie wiary poszczególnych jego członków.

Absurdalność zarzutów części duchowieństwa w stosunku do np. Tygodnika Powszechnego (że na lewo, że liberałowie itp.) ukazuje zjawisko pewnego rozłamu wewnątrz Kościoła. Kościół zaczyna mówić różnymi językami. To niebezpieczne.

A może tak ma być, sztuczna masowość musi pęknąć pod swoim naporem, jak mawiają buddyści woda musi się oddzielić od błota, żeby znowu być czystą? Może czekają nas ciekawe nowe czasy, może czeka nas dramatyczna, ale w istocie piękna kolejna wiosna Kościoła?

Czy nie ulegamy czasem złudzeniu biorąc za dramat coś, co jest normalnym procesem wspólnotowym? Może tak musi się stać? Może musi nastapić przekroczenie masy krytycznej poza którą nie będzie już możliwe utrzymanie spójni Ojca Rydzyka, Biskupa Wielgusa i "Tygodnika Powszecnego" czy "Więzi"?

O tym o czym piszesz wspominał Dr. A.Nielski, pisząć że Kościół w końcu ocknie się (jak było to w powojennej Francji) z rączką w nocniku ze święcona wodą. Z moich niedzielnych doświadczeń wynika, że kościoły zapełniane są głównie przez osoby o średniej wieku gdzieś pomiędzy 60 70 lat. Ci ludzie nie będą żyć wiecznie. Kiedyś zabraknie ich pod ołtarzem i zorbi się przeciąg. Wtedy, być może potrzebny będzie inny język, inne spojrzenie żeby ponownie nie było gdzie usiąść kiedy wpadniesz spóźniony na mszę.

A u nas we Francji połowa praktykujących katolików ma mniej niż 50 lat!

No bo u was już po odnowie, po przebudzeniu:)